Provincieraad
West-Vlaanderen
N°24 - 12/08/2015
 
 

West-Vlaamse reactie op opiniestuk in De Morgen

Gisteren verscheen in De Morgen een opiniestuk van Bart Eeckhout over het voortbestaan van de provincies.
Eerste Gedeputeerde Guido Decorte vond het belangrijk om hier een reactie op te geven. Hij vroeg De Morgen om ook dit opiniestuk een plaats te geven in een editie.

Hieronder kunt u het opiniestuk zelf, alsook de reactie van gedeputeerde Guido Decorte nalezen.

 

Provincie West-Vlaanderen: eenvoudig, efficiënt en transparant!

Kan ‘het goede en harde werk’ dat de provincies leveren zomaar eenvoudiger, efficiënter en transparanter geleverd worden op andere niveaus?  Enkele voorbeelden uit West-Vlaanderen :

De Provincie West-Vlaanderen is de grootste waterbeheerder van Vlaanderen : we zijn verantwoordelijk voor het onderhoud en beheer van 3653 km onbevaarbare waterlopen. Op vraag van Vlaanderen enerzijds, dat de Provincie heroriënteert naar grondgebonden bevoegdheden, en op vraag van de gemeenten anderzijds, stelden we o.a. een actieplan op met bijkomende investeringen en met gecontroleerde overstromingsgebieden. Droge voeten voor West-Vlaanderen, eenvoudig en efficiënt.

De Provincie West-Vlaanderen bouwt momenteel, samen met Vlaanderen, aan een nieuw Zwin natuurcentrum, dat in het voorjaar 2016 aan het grote publiek zal worden voorgesteld. Een nieuw bezoekerscentrum ingericht als internationale luchthaven voor trekvogels en een natuurpark met 7ha Europese topnatuur. Een investering van meer dan 20 miljoen euro. Leveren we daar ‘eerste hulp bij budgettaire ongevallen’ of maakten we in overleg met diverse overheden een doordachte keuze die leidt tot een ambitieus project?  En transparant bovendien, want zoals alle provinciale projecten, komt dit alles onder het vergrootglas van provincieraadscommissies, de provincieraad en de deputatie.

100 jaar Wereldoorlog I:  om de herdenking niet onopgemerkt voorbij te laten gaan en de dreiging van de ‘oorlogscommercie’ tegen te gaan, lanceerde de Provincie ‘GoneWest’ , een 5 jaar durende culturele herdenking met  toppers als het Lichtfront. Een ambitieus project in overleg met de steden en gemeenten, Vlaanderen, de federale overheid en Europa. Ambitieus en efficiënt.

We kunnen nog een hele reeks voorbeelden aanhalen van zaken die de Provincie West-Vlaanderen mogelijk maakte : denken we maar aan het toeristisch bedrijf Westtoer met zijn  ijzersterke reputatie op vlak van toeristische ontsluiting. Of aan de Provinciale Ontwikkelings Maatschappij (POM) die als motor optreedt voor de West-Vlaamse ondernemers. Of het onderzoekscentrum voor land- en tuinbouw Inagro, dat in samenwerking met de lokale landbouwers de West-Vlaamse “boerenstiel” blijvend drijft naar meer en betere innovatie.

 Kan dit alles zomaar door een andere overheid overgenomen worden? We hebben onze twijfels, en hopen in elk geval dat provinciale realisaties van het voorbije jaar, zoals het Lijsternest van Stijn Streuvels in Anzegem (2,2 miljoen)  of het Olympiazwembad in Brugge geen onzekere toekomst tegemoet gaan. En dat spraakmakende campagnes als ‘Oe ist?’ , die (West-)Vlamingen leren praten over hun gevoelens, niet meteen weer opgeborgen worden.

De Provincie West-Vlaanderen bewees in het verleden wat ze in haar mars heeft en wil verder inzetten op een nauwe en constructieve samenwerking met de lokale besturen, gestuurd vanuit onze gebiedsgerichte aanpak.

We willen een Provincie aanbieden die zich naargelang de situatie en het project in verschillende rollen kan terugvinden: als kennispartner, als regisseur en indien nodig, als trekker.

We geloven in een beleid dicht bij de mensen. We zijn ervan overtuigd dat we de noden van de West-Vlaming het beste kennen, beter in elk geval  dan ambtenaar X in bureau Y in Brussel.

 

Guide Decorte,

Eerste gedeputeerde Provincie West-Vlaanderen


Opiniestuk De Morgen: Schaf de provincies af

De Morgen - 11 Aug. 2015

Pagina 2

Organisaties hebben de neiging zichzelf in stand te houden, ook als hun werking achterhaald is. Dat geldt bij uitstek voor politieke instellingen. Als dit land aan bevoegdheidsstructuren geen gebrek heeft, heeft dat veel met die realiteit te maken.

Als we even abstractie maken van de monarchie, waarover een consensus leeft dat ze beter nog even blijft bestaan, zijn er twee politieke instituties die beter afgeschaft zouden worden: de Senaat en de provincies. Niemand betwist dat er goed en hard gewerkt wordt in of door middel van die instellingen. Het punt is dat datzelfde werk eenvoudiger, efficiënter en transparanter geleverd kan worden op de overige niveaus.

Het voortschrijdende inzicht dat Senaat en provincies gemist kunnen worden, heeft vandaag tot een nogal typisch Belgisch tussencompromis geleid. Ze worden een beetje afgeschaft. Na de laatste staatshervorming mag de Senaat nu vijf jaar lang zijn overbodigheid bewijzen. Tegelijk hakt de Vlaamse regering de persoonsgebonden helft van de provinciale bevoegdheden weg.

Het is een begin, maar zelfs dat ligt blijkbaar al erg moeilijk. Een lijst van alleen nog maar het vastgoed van de provincies laat zien wat voor een ratjetoe het provinciaal bestuur mettertijd geworden is. Voorstanders zullen de lijst aangrijpen om juist het verborgen nut ervan aan te tonen. Wij zijn geneigd er het bewijs in te lezen van de onnodige complexiteit van dit tussenniveau.

Wat is er 'provinciaal' aan een uitstekend museum als pakweg het Fotomuseum in Antwerpen? Waarom moet een provincie kathedralen beheren? Waarom een vliegveld? Het enige antwoord is: omdat het zo gegroeid is. Provincies zijn de budgettaire stoplap voor alles wat voor gemeentes of de Vlaamse Gemeenschap te heet of te zwaar - of beter: te duur - is.

Behalve die eerste hulp bij budgettaire ongevallen hebben provincies van zichzelf geen enkele politieke meerwaarde meer. Voor bovenlokale samenwerking zijn efficiëntere modellen te bedenken, rondom de centrumsteden en grote gemeentes. Ook bij de bevolking hebben ze hun plek in de hoofden verloren (behalve in Limburg). Mensen zijn van een dorp of een stad, eventueel een streek, een gewest, een land en/of van Europa. Dat is al ingewikkeld genoeg.

Dat de overheid de tijd neemt om overtollig geworden instellingen ten grave te dragen, is niet onverstandig. Wel jammer is dat de uiteindelijke horizon nog altijd niet benoemd mag worden. Blijkbaar ontbreekt nog altijd de moed om duidelijkheid te verschaffen over de best mogelijke toekomstige optie voor de Vlaamse provincies: hun verdwijning.


 

BART EECKHOUT